• Gambia 2015

 

Gambia april 2015

Daar lag dan de hele woonkamer vol met kleding, speelgoed en schoolbenodigdheden voor de kinderen in Gambia. We hadden op internet al opgezocht welke dorpen en scholen veel bezocht werden door de grotere organisaties. Via wat lokale mensen en fora zijn we erachter gekomen dat X weinig tot nooit bezocht wordt door de toeristen. Dat is onze plek, want wij houden juist van die plekken die weinig aandacht krijgen. We hadden het overlegt met de andere 2 meiden die die dag meereden met de gids, omdat het toch wel erg afweek van de route. Onderweg al meerdere keren speelgoed uitgedeeld aan mensen die we onderweg tegenkwamen. Zo dankbaar als die mensen zijn is echt fijn om te zien. Aangezien de dorpen niet staan aangegeven moesten we het onderweg meerdere keren navragen en uiteindelijk kwamen aan bij een schooltje. De school bestond uit 2 lokalen de onderbouw en de bovenbouw en aangezien er door de storm een stuk  van het dak was afgeblazen hadden ze een noodlokaaltje waar Engels werd gegeven. We hebben ook kennis mogen maken met de kinderen die les kregen. Uiteindelijk het speelgoed aan de directeur overhandigd en in het gastenboek mogen schrijven en inderdaad het was zo’n 11 maanden geleden dat er mensen langs waren geweest! De foto’s hieronder zeggen genoeg! Een reis om nooit te vergeten!

Gambia was een bijzondere ervaring in een weer hele andere cultuur dan we gewend zijn. We hebben een hoop bizarre dingen gedaan zoals krokodillen geaaid en met leeuwen gewandeld. Ook hebben we een vismarkt bezocht die zich op het strand bevond. Wanneer de vissersbootjes allemaal op het strand aanmeren worden door de vrouwen alle vissen in grote emmers op hun hoofden naar de rokerijen gebracht (bakstenen omheining waar roostertjes oplagen die zwartgeblakerd zagen en de vliegen die er hun buikje vol konden eten!). Het krioelde op het strand van de mensen: mannen, vrouwen, kinderen, kopers, verkopers, vissers en rokers. We hadden ogen tekort om alles bij te kunnen houden.

Ook zijn we nog een dagje zelf gaan vissen. Met hengeltjes die nog net niet van ellende uit elkaar vielen en garnalen als aas hebben we toch een flinke buit gevangen! De vissen werden bewaard en we kregen ze diezelfde middag als lunch voorgeschoteld. Ze smaakten des te lekkerder nu we ze zelf hadden gevangen! We hebben op de boot zelf meegeholpen om de vissen schoon te maken, weer wat geleerd! Kan altijd van pas komen! De vissen werden in een keukentje schoon gemaakt in een houten hutje dat boven het water was gebouwd. We hebben het ontzettend naar ons zin gehad en van de gids een hoop geleerd over de Gambiaanse cultuur. Zo blijven de mannen in deze cultuur bij hun ouders en zorgen de vrouwen dus voor de schoonouders in plaats van voor hun eigen ouders.

Het is in deze cultuur dus belangrijk om een zoon in het gezin te hebben, anders blijf je alleen achter.